5 افسانه راجع به نظام نوشتار چینی

نظام نوشتاری زبان چینی یکی از سخت ترین نظام های نوشتاری در دنیا است البته شاید هم سخت ترین نباشد. افرادی که زبانشان چینی نیست از زبان اموزان چینی می پرسند که آیا واقعا همه ی این حروف را می کشی؟ آن ها نیز حیرت زده جواب می دهند که بله ما حروف را می نویسیم نه این که بکشیم. این مسئله را که کنار بگذاریم کسب مهارت در نظام نوشتار چین برای غیربومی زبان ها دست نیافتنی به نظر می رسد. به هر حال این مسئله درست نیست. همه می توانند با مطالعه، حروف چینی را یاد بگیرند. دنیای خارج از چین در مورد زبان چینی تصورات نادرستی دارد. اگر مبتدی هستید یا در شک و تردید هستید که زبان چینی را یاد بگیرید یا نه به 5 افسانه یا باور نادرست که در زیر در مورد زبان چینی آمده توجه کنید.

1. نظام نوشتاری چینی ماندارین دشوار است

نوشتن چینی ماندارین به عنوان زبانی دوم کاملا ناممکن است. اما آیا واقعا انقدر پیچیده است؟ البته که الفبایی وجود ندارد یعنی که کلمه ای را نمی توانید هجی کنید. لازم است که بدانید چگونه قلم را بچرخانید چون یک اشتباه ممکن است باعث شود که کاراکتری را اشتباه بنویسید. این امر باعث فراری شدن بسیاری از افرادی می شود که می خواهند چینی یاد بگیرند.
با در نظر گرفتن همه ی این حرف ها، نظام نوشتار ماندارین ممکن است برای بعضی از افراد چالش برانگیز باشد اما نه برای همه ی افراد! بسیاری از افراد مخصوصا آن هایی که استعداد و ذوق هنری دارند در کمال شگفتی متوجه می شوند که نوشتن یا خواندن ماندارین سخت نیست. فقط زمان می برد تا به نوع متفاوتی از نوشتار عادت کنند. همه ی این ها به این بستگی دارد که چه زبان آموزی هستید، چقدر بابت مطالعه وقت صرف می کنید و نوبت به یادگیری زبان های خارجه که می شود نقاط قوت شما چیست. نوشتن سخت نیست مگر این که شما سختش کنید!

2. حروف یا کاراکترهای چینی بدون ترتیب هستند

ممکن است افرادی که هنوز یادگیری زبان چینی را امتحان نکرده اند فکر کنند که حروف چینی تنها خطوط فشرده ی بی نظمی است که هیچ قاعده و قانونی ندارد و همین مسئله مطالعه ی این حروف را برای آن ها ترسناک می کند. این باور بسیار نادرستی است. در واقع باید ترتیب چرخش قلم را هنگام نوشتن کاراکتری جدید بیاموزید. این طوری جوری که باید باشد به نظر می رسد. هم چنین به خاطر فعالیت ماهیچه های حافظه بهتر در خاطر می ماند. جدا از این ها بیشتر کاراکترهای چینی ازبخش معنایی یعنی معنا و بخش آواشناختی یعنی تلفظ تشکیل شده اند. این بخش ها را رادیکال یا ریشه می نامند و دانش آموزان چینی هم آن ها را یاد می گیرند.هنگامی که ریشه ها را یاد بگیرید یادگیری حروف یا کاراکترها آسان تر می شود.

3. اگر کاراکتری شیئی فیزیکی را نشان داد مثل آن شیء به نظر می رسد

این باور بسیار رایج است ولی کاملا درست نیست. البته که گروهی از حروف به نام کاراکترها یا حروف تصویر نگار وجود دارند که به این معناست که از بخش معنایی و آواشناختی تشکیل نشده اند. آن ها در ابتدا تصویرنگار یا خط تصویری بودند یعنی علامت هایی که شیء، حیوان یا فرد خاصی را به تصویر می کشند.اگر به اولین کاراکترهای تصویرنگار نگاه کنید خیلی زود معنای آن ها را حدس می زنید. اما از آن زمان آن ها تکامل پیدا کرده اند و واقعا شبیه هیچی نیستند. اگر ابتدا معنای آن ها را یاد بگیرید شاید بین کاراکتر و چیزی که نشان می دهند شباهاتی پیدا کنید. اما اگر بدون هیچ پیش زمینه ای در مورد زبان چینی، معنای آن ها را حدس بزنید همه چیز دشوار می شود. چند نمونه از این کاراکترهای تصویرنگار را در زیر می بینید:
• 人rén : یک فرد، یک انسان
• 女nǚ: یک زن، یک مونث
• 马mǎ: یک اسب
• 水shuǐ : آب
• 月yuè: ماه

4. یک کاراکتر یک کلمه است

بله احتمال دارد که یک کاراکتر، یک کلمه در یک جمله را نشان دهد مانند 我 wǒ ( من، من را)، 你 nǐ ( تو)، 马 mǎ( یک اسب) یا 爱 aì (عشق). به هر حال بیشتر کلمات چینی از دو یا چند کاراکتر تشکیل می شوند مانند 妈妈māmā ( مامان)، 爸爸 bàba ( بابا)، 学生 xuéshēng ( یک دانش آموز)، 美国人 měiguórén ( آمریکایی، مربوط به ملیت)، 咖啡 kāfēi(قهوه) یا 笔记本 bǐjìběn ( یادداشت). بعضی از کلمات حتی از 4 یا 5 کاراکتر تشکیل شده اند. بیشتر کلمات، ریشه ی خارجی دارند یا به حوزه ی خاصی از مطالعه مربوط هستند برای مثال 维利亚 Sāiwéilìyǎ (سویا، اسپانیا)، 爱因斯坦 Àiyīnsītǎn( آلبرت انیشتین) یا 二氧化碳 èryǎnghuàtàn ( کربن دی اکسیدCO2). بنابراین نتیجه گیری درست این است که یک کاراکتر یک سیلاب یا یک بخش است نه یک کلمه.

5. هر کاراکتر معنایی دارد

بیشتر کاراکترهای چینی معنای خاصی دارند اما این که بگوییم همه ی آن ها این طوری هستند مبالغه است. کاراکترهایی به نام ادات وجود دارند که معنای جمله را تغییر می دهند اما خود هیچ معنایی ندارند مانند 呢 ne، 吗 ma و 吧 ba. برخی از کاراکترها صوت هستند مانند 啊 a یا 嗯 ng. کاراکترهایی هم هستند که می توانند ترجمه شوند اما در عوض به الگوهای گرامری مربوط هستند مانند 也 yě، 即 jí، 而 ér، 又 yòu یا 由 yóu. بنابراین این طور نیست که هر کاراکتر چینی معنای مشخصی داشته باشد.

نظرات کاربران

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.